Dwór został wzniesiony w 1846 roku w stylu neogotyckim dla Juliusza Florkiewicza. W rękach rodziny Florkiewiczów był do końca XIX wieku. Następnie w latach 1896-1898 został przebudowany przez córkę Juliusza, Marię Potocką oraz Władysława Zychiewicza w stylu eklektycznym. W 1910 roku został sprzedany rodzinie Skrzyńskich, która trzymała pieczę nad zabudowaniami do 1945 roku. Po zakończeniu II wojny światowej w budynku mieściła się szkoła rolnicza. W latach 1953 – 1999 w budynku mieścił się Dom Pomocy Społecznej, który obecnie znajduje się w pobliskich zabudowaniach zespołu dworskiego.
Budynek dworu jest murowany, na planie prostokąta, z wysokim podpiwniczeniem. Na południowej stronie znajduje się wieża. Przed wejściem głównym znajduje się portyk z filarami i schodami wachlarzowymi. Budynek pokrywa dach mansardowy z dużymi oknami.
W skład zespołu dworskiego oprócz samego budynku dworu wchodzą również wozownia, spichlerz (1849 r.), dozorcówka z bramą, budynki gospodarcze oraz park, w którym kilka drzew zostało uznane za pomniki przyrody.
W 1871 roku przed dworem stanęła figura św. Floriana autorstwa Franciszka Wyspiańskiego.
